Interview Bewoners: de Wei

Anita Loonstra is één van de eerste bewoners van Blauwestad. Met haar man Henk woont ze nu 9 jaar in de wijk De Wei, nog steeds met veel plezier. “Wij genieten nog altijd van de bekende rust en ruimte maar ook van de vele activiteiten in Oost-Groningen! Ja, er is van alles te doen.”

“Met water voor de deur en achter het huis hebben ze het geweldig als ze hier zijn”

Ben je een Groningse?

Anita: “Ja, ik ben een echte Groningse. In de stad Groningen ben ik geboren en getogen. Toen ik trouwde met Henk kochten we een huis in Bedum, een dorp ten westen van de stad. Daar woonden wij 9 jaar met veel plezier. We kregen kinderen en ook zij hadden het er naar hun zin. Voor het werk van Henk moesten we verhuizen naar Friesland, naar Drachten. Dat is echt een andere provincie, maar met wat Fries bloed in onze aderen hebben we hier ook heerlijk gewoond, maar liefst 23 jaar.”

 

Hoe kwam je in Blauwestad terecht?

Anita: “In die laatste jaren was ik veel onderweg voor mijn werk – ik was accountmanager voor een grote chocoladefabrikant en Noord-Nederland was mijn werkterrein. Henk kon eerder met pensioen dan ik en we vroegen ons af waar we wilden wonen als we niet meer hoefden te werken. Henk hield van zeilen en onze boot lag in het Lauwersmeer. Ik wilde nog een tijdje doorwerken, dus ons nieuwe huis moest goed bereikbaar zijn. Eerst viel ons oog op Esonstad, aan het Lauwersmeer, maar we kwamen er al snel achter dat dat puur voor de recreatie was opgezet. Wij wilden een woning waar we permanent konden wonen. En toen kwamen we in 2006 op Blauwestad uit. Lekker dicht bij de stad Groningen en een heel nieuw gebied.”

 

Hoe kozen jullie een kavel?

Anita: “We gingen voor een vrij uitzicht over het meer en dat hebben we inmiddels al 9 jaar! Om voor een kavel in aanmerking te komen, moesten we onze voorkeur aangeven met stickers. Het was heel spannend, want we wisten niet of er meer mensen een oogje hadden op onze kavel. We hadden geluk en kregen onze voorkeurskavel.”

 

Moest je wennen aan Oost-Groningen?

Anita: “Mijn opa en oma hadden vroeger een bakkerij in Nieuwe Pekela en daar kwam ik als kind vaak over de vloer. Ik heb daar goede herinneringen aan en ik voelde mij hier dan ook meteen thuis.“

 

Is het niet stil?

Anita: “We hebben vier dochters, vier schoonzoons, drie kleindochters en negen kleinzoons. Zij moesten zich ook een beetje thuis voelen en wat te doen hebben als ze bij ons kwamen. Ik hou zelf helemaal niet van verplichtingen, een bezoek aan je ouders of grootouders moet van harte gaan. Maar met water voor de deur en achter het huis, voldoende bootjes voor elke leeftijd en een schuur voor de surfplanken hebben zij het geweldig als ze hier zijn.”

 

Je krijgt dus regelmatig bezoek?

Anita: “’s Zomers is het vaste prik dat na de vakanties de kinderen hun tenten hier nog even opslaan om bij te komen en samen te genieten van de rust en de ruimte. Ook wanneer het in de voorjaarsvakantie mooi weer is, weten de kinderen ons te vinden. Het leukste is het als er geschaatst kan worden. Familie en vrienden komen dan voor de ijspret, bij stevige vorst kun je hier direct het ijs op!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook in het dagelijks leven verveel je je niet?

Anita: “Geen moment! Henk doet vrijwilligerswerk bij de voedselbank als intaker, ik ben net een business gestart – uitgeverij ladies2connect – en werk als vrijwilliger bij RTV LOGO, de plaatselijke radio en tv. Daar ontmoet ik heel veel mensen.”

Deel deze pagina: